De vernietiging op en rondom het vliegveld

22-05-2018

“acht kilometer van het centrum van Donetsk”

Hemelsbreed acht kilometer van het centrum van Donetsk. De verwoesting die men aantreft is gigantisch, van een omvang die niet te bevatten is als men het niet zelf met eigen ogen gezien heeft.

Voor mij persoonlijk heeft deze plek een apart plekje in mijn hart omdat de mensen die hier ten tijde van de strijd rond het vliegveld aanwezig waren een belangrijke rol hebben gespeeld in mijn beslissing om hier naar de Donbass toe te komen. Enkelen van hen zijn nu goede vrienden van me geworden in de loop van het afgelopen jaar. Zij die rondom het vliegveld gevochten hebben, hebben de hel met eigen ogen aanschouwd.

Velen hebben de ultieme prijs betaald en nog velen meer zijn verminkt voor het leven. Dagen doorgebracht met één van mijn vrienden met het kijken van op YouTube geplaatste filmpjes van de periode dat de strijd woede. Filmpjes met jonge mannen op weg naar het strijdveld of weer terug om even bij te komen van de gevechten.

Deze vriend, zelf gewond geraakt op één van de posities rondom het vliegveld, geraakt door een 82mm mortier heeft ongeveer zo’n anderhalf jaar in het ziekenhuis gelegen.

Zijn voet hing letterlijk alleen nog aan zijn been middels een stukje van zijn vel, wonder boven wonder hebben ze zijn voet weten te behouden en kan hij ondertussen weer lopen, hetzij echter wel met chronische pijn. Het gehele enkel gewricht is helemaal kapot. Een souvenir waar ik niet jaloers op ben.

Als we dan die filmpjes keken het afgelopen jaar dan wees hij de gezichten aan, die is dood, en die, en die, en die, ah die ook, die heeft geen benen meer, die is nu blind, die heeft geen arm meer enzoverder, een eindeloze stroom van jonge mannen die strijd voerde om het geweld bij hun huis weg te houden en hiervoor een prijs hebben betaald.

Het is dankzij hen, dat de mensen die nu in Donetsk leven, dit kunnen doen op de manier zoals dat vandaag de dag gebeurd en het is voor hun dat ik de strijd voor zoals ik dat nu doe en zoals ik dat het afgelopen jaar gedaan heb.

De offers die men gemaakt heeft en de verliezen die men geleden heeft zijn enorm.

“Poolse huurlingen

Het klooster en de kerk zijn een tijd lang bezet geweest door notabene Poolse huurlingen.
Waarna deze bevrijd zijn door de hier lokaal strijdende milities.

 

Deze milities bestonden uit vrijwilligers, veelal geboren en getogen in de Donbass met enkele uitzonderingen daar gelaten. Sommige waren vrijwilligers uit alle hoeken en windstreken van de aarde, mensen met een groot gevoel voor rechtvaardigheid, die hier hun leven kwamen riskeren om de milities te steunen met de verdediging van hun geboortegronden en hun families.

Het geeft te denken, dat in de mainstream media in het westen continu gerept word over Russische steun aan mensen die hier geboren en getogen zijn maar onderwerpen als de inzet van Poolse huurlingen niet aanstippen.

 

“ik heb letterlijk niet één grafsteen gezien die onaangetast is” 

De begraafplaats is heel erg groot, en ik heb letterlijk niet één grafsteen gezien die onaangetast is, door het oorlogsgeweld wat hier heeft huis gehouden.

Gezien de vernietiging van het klooster, welke het personeel huisvestte wat zorgde voor het onderhoud aan de begraafplaats, ligt deze er nu desolaat bij.

 

Terwijl ik gisteren daar was,
bezig met het maken van de foto’s,
was er op grofweg zo’n 800 meter
een inslag van een mortier,
ondanks dat er een staakt het
vuren geldt,
blijft men van Oekraïense zijde
beschietingen uit voeren.
Op één van de foto’s is de
zwarte rookpluim te zien
op de plek waar de inslag
plaats vond.

 

De vernietiging op en rondom het vliegveld

You May Also Like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *