Toeval bestaat niet

Toeval bestaat niet.

In 2016 het begin gemaakt met de aanleg van een grote tuin in Axel op basis van permacultuur, 625m2 alles afgedekt met karton wat we karretje voor karretje bij de lokale fietsenhandel in Axel hebben opgehaald, hier een dik pak stro erover en heel veel stenen waar we een hele grote aardbeien bak mee hebben gemaakt en alle loop paadjes mee hadden uitgelegd.

Het was een tuin in opbouw en moest nog geheel tot leven komen, veel mensen schijnen dit niet te snappen. En dat wat de boer niet kent dat eet men niet. Veel mensen zien dat wat men niet snapt of kent als raar, velen denken dat er maar 1 manier is, namelijk de enige manier waar men zelf bekend mee is.

We hadden enorm veel fruit aangeplant van druiven en frambozen tot blauwe bessen aardbeien tot exotische winterharde Citrus struiken met rondom een hele grote houtwal van iets minder dan ongeveer honderd meter lengte en ongeveer een meter hoog. Heel veel werk erin gestoken en al tijdens de opbouw en aanleg werd ons duidelijk dat veel passanten het niet goedkeurden en moeilijk zouden gaan doen.

Het was de bedoeling om in het voorjaar van 2017 te beginnen met alle één jarige gewassen, wat er nooit van is gekomen omdat we in de herfst van 2016 besloten hadden om naar Donetsk af te reizen.
Na ons besluit om naar Donetsk te vertrekken hebben we de hoop nog wel gekoesterd dat men de tuin zijn gang zou laten gaan, er waren ook diverse bomen in geplant waaronder een Perzikenboom, een abrikozenboom, een kersenboom en als mooiste van alles een walnotenboom van zes oud.

De tuin was aangelegd op grond van de gemeente wat we huurden voor 0,25cent per m2 per jaar. Ik snap heel goed dat men deze niet geheel zijn gang heeft laten gaan en ben dan ook blij dat ondanks dat ze alles geruimd hebben met een bulldozer dat ze de walnoot hebben laten staan.

Voordat we naar Donetsk gingen waren Ilse en ik ons helemaal niet bewust van het feit dat er zoveel walnoten bomen zijn hier in de Donbass. Het heeft ons echter wel aan het denken gezet en hier gaat iets moois uitkomen.

Een project wat zichzelf gaat kunnen onderhouden en een bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van de regio, economische ontwikkeling en werkgelegenheid.

We gaan ons richten op biologische producten uit Donbass, te beginnen met walnoten.

“Project: walnoten uit Donbass” gaat als we het van de grond gaan krijgen de start zijn van andere projecten waarmee we mensen hier in de regio kunnen en zullen ondersteunen die het nodig hebben.

Tot nu toe krijgen we alleen maar positieve feedback en veel meer toezeggingen dan ik op voorhand had verwacht, hierdoor heb ik hele goed gevoel dat het lukt.

Iedereen die tot op heden zijn of haar steun heeft gegeven nogmaals ongelooflijk bedankt, zonder jullie waren we niet in staat te doen waar we nu mee bezig zijn, samen kunnen we een flinke stem laten horen en geloof me dat is precies wat we zullen doen.

Deze foto’s zijn me van de week toegestuurd door iemand uit Axel, dit is de walnotenboom die we in de herfst van 2016 hebben geplant in Axel, toen zes jaar oud, vlak voor het moment dat het definitieve besluit door ons genomen werd om Nederland achter ons te laten en te kijken wat we hier voor de mensen konden betekenen in de Donbass.

Als ik er op terugkijk is het net alsof die boom met voorbedachte reden daar door ons geplant is. Daar ik echter niet in toeval geloof zie ik het maar als een teken, een teken wat me nog meer motiveert. Geen stap terug.

Toeval bestaat niet

You May Also Like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *