Even voorstellen

Mijn naam is Pascal Hillebrand de vriend van Ilse kraamwinkel, de moeder van mijn twee zoons Jayden en Ryan. Wij wonen in de Donbass, Donetsk, de stad van de miljoen rozen, overal zijn ze terug te vinden, schitterend om te zien. Wij zijn hier naartoe gekomen met de auto en een aanhanger, alles achter ons gelaten in Nederland, alle schepen verbrand.

Nadat wij de keuze gemaakt hadden om hier naartoe te komen, brak er een periode van plannen aan over hoe we dit voor elkaar gingen boksen. Deze periode beslaat ongeveer een half jaar, vanaf het moment van de beslissing dat we dit daadwerkelijk gingen doen, tot aan het moment dat we de deur dicht deden, instapten en daadwerkelijk wegreden.

Als je eenmaal bewust bent van het feit dat dat men een agenda uitvoert die ellende en verdriet brengt naar gezinnen als die van jezelf, kan je mijns inziens simpelweg niet doorgaan met de andere kant op te kijken en niets doen. Oorlogen die steevast, keer op keer, gestart werden met doorzichtige leugens welke geserveerd werden door de media. Dezelfde media die aangestuurd word door families die ook bedrijven hebben binnen het militair industrieel complex en dus via hun mediamaatschappijen hun zakelijke belangen behartigen. Winsten behaald uit het vernietigen van andere landen en daarbij niks geven om al het persoonlijke leed wat de burger bevolking van het desbetreffende land dan ondergaat.

Ik had een goedbetaalde baan binnen de logistieke sector met een vast contract, koopwoning. Alles prima, niets op aan te merken. Echter werd ik van binnen uit helemaal opgevreten dat nagenoeg iedereen de leugens voor zoete koek door de strot heen lieten duwen en alleen maar bezig kon zijn met zichzelf en zijn of haar gezin. Een “no fly zone” die nodig was volgens de media, en vervolgens het land plat gooien met bommen en granaten, om vervolgens de leider van het land een kogel te geven en er zelf iets neer te zetten wat aangestuurd kan worden. Het is zomaar een voorbeeld van een oorlog die met leugens gestart is. Ik doel op de start van de oorlog in Libië. Dit was niet de echte start, dit was het moment dat het westen zich er publiekelijk mee ging bemoeien.

Ik voorspelde toen al aan meerdere mensen dat dit land een hele grote puinhoop zou worden en dat er vanuit daar heel veel mensen hun weg zouden vinden naar Europa. Dit was in 2011 toen de protesten in Libië uitbraken en ik werd telkens als ik er met iemand over sprak en dit aanstipte, uitgemaakt voor onnozel, het zou allemaal niet zo’n vaart lopen. Wat mij nog meer verbaasde was dat de mensen het normaal vonden omdat de wereld nou eenmaal zo in elkaar zat. Men hoorde wat er verteld werd in de media en nam alles aan voor waar. Ongelooflijk veel tijd heb ik door gebracht met informatie te zoeken over de situatie op de grond En was me bewust dat dit gewoonweg onderdeel was van een voor het publiek onbekende agenda. Het was een Campagne in een grotere oorlog die gaande is, wie weet wordt er over een jaar of zeventig wel in de geschiedenisboeken geschreven dat de derdewereldoorlog van start ging met de inval in Koeweit of de eerste Golfoorlog.

Wat we nu zien gebeuren in Europa, de migratie stroom die vanuit Noord Afrika naar landen als Italië en Griekenland zijn doorgang vind, is een direct gevolg van de inmenging van Europa zelf, in conflicten veroorzaakt door de Verenigde Staten. Deze migratie stroom hadden ze op de een of andere manier nodig, het was een doel. Het is hun agenda die Europa uitvoert. De Verenigde Staten heeft er belang bij dat Europa vooral niet teveel met Rusland heult dat zien we dan weer terug in de berichtgeving van al die media outlets die die eerder genoemde belangen van bepaalde families behartigen. Een andere campagne in dezelfde oorlog.

De Maidan is weer onderdeel van een andere campagne maar is net zo gestart als dat men het altijd doet, zet twee bevolkingsgroepen tegen elkaar op en laat ze elkaar in de haren vliegen. Iemand die het leger ingaat zal een bepaalde opleiding door moeten, hij of zij zal militair gevormd moeten worden. Tijdens deze vorming leert men als één van de eerste dingen dat men moet uitkijken dat er binnen de groep, geen groepjes ontstaan. Eén persoon is geen persoon. Als men namelijk groepjes binnen de groep krijgt zal de groep niet meer effectief kunnen functioneren. Dit zelfde principe kan je toepassen op een complete bevolking, een land. Dat dit echter een proces van de lange adem is mag duidelijk zijn, maar als je eenmaal zover bent dat je de twee groepen tegenover elkaar hebt staan dan is de rest,  ”het in de haren laten vliegen van de twee groepen” kinderlijk eenvoudig. Zet er een heel klein groepje van buitenaf tussen en laat deze op het vuur openen op de twee andere groepen de rest zullen ze dan zelf doen. Dit is wat er tijdens de Maidan heeft plaats gevonden. Een regering welke zich hier keer op keer mee bezig houdt in het belang van een ander land, de Verenigde Staten, zoals de BV Nederland dat doet wil ik geen belasting aan betalen omdat dit soort activiteiten betaald worden hiervan. De Nederlandse regering geeft niks om haar eigen bevolking net zo weinig als dat ze gaven om alle burgers in Irak, Afghanistan, Libië en Syrië. Binnen de meeste, zo niet alle legers, hanteert men afkortingen om communicatie sneller te laten verlopen en eventueel geschreven teksten wat minder begrijpelijk te laten zijn voor buitenstaanders. Eén afkorting die binnen het Nederlandse leger gebruikt wordt zo misschien te denken moeten geven. NUKEBU oftewel nutteloze kut burger.

Ik moet helaas weer zeggen dat ik iets zie gebeuren wat niet in het belang van de westerse bevolking zelf is. Hoe verdeel je een groep die niet verdeeld wil worden. Het antwoord is heel simpel, zorg dat er een 2e groep bijkomt. Men is bezig door middel van die enorme migratiestroom een hele grote tweede groep te creëren binnen Europa, vroeg of laat zal ook in Europa de vlam in de pan slaan. Ik hoop dat ik het mis heb en dat het zo’n vaart niet zal lopen. Wat ik echter erg vind is dat veel Nederlandse mensen die vluchteling er persoonlijk op aankijken, dat deze vlucht voor oorlogsgeweld wat gecreëerd is met belastinggeld afgedragen aan de Nederlandse overheid. Dit terwijl men in eerste instantie zei dat het hen niet uitmaakte dat ze voorgelogen werden omdat de wereld nu eenmaal zo in elkaar zat, je hebt er zelf aan mee betaald om die mensen zover te krijgen de reis naar Europa te maken.

Wij wilden een statement maken met de manier waarop we zijn afgereisd en wat we gedaan hebben om dit mogelijk te maken. Ik heb de mensen hier laten zien dat ik achter hen sta in hun gevecht door me vrijwillig aan te melden en een jaar lang zij aan zij te staan en dezelfde risico’s als hen te lopen. Net als hen mijn gezin 6 dagen per week niet zien tegen een loon wat belachelijk laag is voor de risico’s die men loopt. Aan de andere kant is het werk wat ze doen onbetaalbaar, ze maken offers ten opzichte van hun gezin om deze juist te kunnen beschermen. Ik zou ervoor kunnen kiezen om naast ze te blijven staan wat echter zou betekenen dat ik dus zes dagen per week weg ben waarop ik zelf niet bereikbaar ben en zelf niemand kan bereiken. Mensen die het beu zijn om de andere kant op te blijven kijken.
Daarom ben ik nu het leger uitgegaan om deze strijd voort te kunnen zetten met mijn toetsenbord als wapen.
Zoals een goede bevriende journalist het eens zeer mooi omschreven heeft ”Ieder geschreven woord is duizend keer meer waard dan een afgevuurde kogel”.

 

Even voorstellen

You May Also Like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *